Skip to main content

Zwarte Woud & Fabrieksbezoek 2003

Na de geslaagde Moezelrit besloten we direct om ons ook in te schrijven voor het fabrieksbezoek. Dit bezoek werd gecombineerd met een weekendje toeren door het Zwarte Woud. Onze ervaring leert dat Porsche weekends per definitie gepaard gaan met droog en zonnig weer en ook nu was dat weer het geval.

De bedoeling was om 's ochtends vroeg te verzamelen in Maastricht, maar wij besloten op het laatste moment toch maar rechtstreeks te gaan. Uitgeslapen en fit begonnen we aan onze trip en om een uur of 6 arriveerden we bij het hotel. Bijna iedereen was er al, de laatste drie auto's kwamen een half uurtje later. Bij aankomst bleek helaas de versnellingsbak van Jos en Angelique het te hebben begeven, zodat de auto werd afgesleept en zij het verdere weekend bij Gijs in de auto zaten. Die achterbank zit er niet voor niets!

Op zaterdag gingen we toeren in de omgeving en de hele dag bleven we bij elkaar. De tocht voer langs een panoramisch uitzicht, maar precies deze ochtend was het grauw en grijs. We hebben ons toen maar op de 20 Porsches geconcentreerd. Dat soort foto's doen het altijd goed.

Hoewel je snel zou denken dat dit weekend in het teken staat van het toeren in je Porsche, is dat toch niet het geval. Het gaat vooral om het eten en drinken: ontbijt, tea-time met taarten, lunch, koffie met taarten, diner (soms in een kasteel) en afzakkertjes. De Porsche is daarbij een snel vervoermiddel om van de ene eetgelegenheid naar de andere te komen.

's Avonds bij het diner bleek dat één serveerster een militaire achtergrond had en zij commandeerde de bestellingen door waarna wij aangaven voor wie het was bedoeld. Gerechten met een 's' zorgden wel voor een natte communicatie, waar met name Paulien en Marphy slachtoffer van waren. Aan het eind van de avond heeft Jos nog een betoog gehouden over zelfkantjes. Ik had helaas het begin gemist, maar het daarop volgende anderhalf uur was heel boeiend.

Op zondag stond het vertrek om 11:00 uur gepland. Wij dachten om half tien op te staan, maar toen was iedereen al naar de vertreklocatie gegaan (we zaten in verschillende hotels). De hoteleigenaar begroette ons als "langschläfer" en ook bij het vertrek bleek onze "naam" gevestigd.

Voor het vertrek had Marphy het briljante idee om het ruitensproeierreservoir bij te vullen. Ze kwam aanlopen met een kan water, maar Rob wist niet waar het reservoir zat (hij heeft de auto pas een jaar of 10). Gelukkig waren er genoeg omstanders die bereid waren om te helpen zoeken en na een kwartiertje was in ieder geval de vulopening gevonden.

Deze dag konden we in drie verschillende routes naar Stuttgart. Volgens Gijs was het grootste probleem dat er te veel tijd was. Na zijn speech was dit probleem al grotendeels opgelost en daarnaast kwam iemand op het idee de overige tijd te doden met een hapje en een drankje. Gezien de beschikbare tijd zijn we binnendoor naar Stuttgart gereden en daar waren we ruim op tijd in het hotel. 's Avonds werden we opgehaald door een bus en naar een kasteeltje gereden voor het diner van Porsche.

Maandagochtend om 9 uur gingen we naar de fabriek met onze eigen bolides. We kregen een indrukwekkende rondleiding. Je moest even wennen aan de automatische karretjes met onderdelen zonder bestuurder, maar vervolgens bleek dat de karretjes met bestuurder veel gevaarlijker waren. Elke motor wordt in principe door 1 monteur opgebouwd en elke 5 minuten komt er een nieuwe Porsche van de band.

Elke Porsche die wordt gebouwd is al verkocht! Desondanks wordt de auto gewoon op de snelweg getest. Verschillende clubleden wilden spontaan hun baan opzeggen, maar er waren helaas geen vacatures voor testcoureur. Mocht de auto tijdens de testrit crashen (is echt gebeurd!), dan wordt deze gewoon opnieuw ingepland en moet de toekomstige eigenaar nog even 5 maanden extra wachten.

Na de uitgebreide lunch in de kantine van Porsche gingen we nog naar de afdeling voor specials en daarna naar de restauratie. Het werd wel wat later dan gepland en vooral de moeders onder ons begonnen toch wat ongerust te worden over de aankomsttijd in Nederland. Uiteindelijk ging een ieder rond half 4 huiswaarts.

Het was een fantastisch weekend en mij rest niets anders dan Gijs te bedanken voor de perfecte organisatie. Voor Jos en Angelique hoop ik dat zij hun 911 al weer terug hebben uit Duitsland en zich nog hebben kunnen uitleven op de circuitdag.

Alien en Victor


Schwarzwald weekend en fabrieksbezoek; een droom komt uit……

Na een aantal zeer geslaagde clubactiviteiten dit jaar begonnen we op vrijdag 5 september aan voor wat ons betreft het hoogtepunt van het seizoen; een bezoek aan de fabriek in Stuttgart-Zuffenhausen-Zuffenhausen, de bron van onze Porschehobby. En na zoveel mooi zomerweer, houd je in september rekening met regen, maar nee, op de dag van vertrek was het wederom schitterend weer. In alle vroegte reden we samen met Bert en Helène naar Heerlen. De slapende buurt zal wel weer blij geweest zijn toen onze flat-six om kwart over zes grommende tot leven kwam…..

Aangekomen in Heerlen bleek Gijs een mooi kasteeltje gevonden voor het verzamelen met koffie en vlaai. Uiteindelijk zetten 17 equipes (2 wagens bleken op eigen gelegenheid te rijden) koers naar Waldkirch in het Zwarte Woud. Eerst netjes achter elkaar, maar na een tijdje viel het peleton uiteen in kleine groepjes en nog wat individuele wagens, tengevolge van tanken, plassen, verkeerd rijden en het inmiddels bekende verschil tussen gassers en bomenkijkers.

Eenmaal in Luxemburg verzamelden de dorstige auto's zich in het benzinepomp- paradijs Martelange. Van hieruit was het nog een lange tocht naar Waldkirch in het zuidelijk deel van het Zwarte Woud, welke via Straatsburg werd gereden. Maar het autootje had er weer zin in en bracht ons keurig tot aan het hotel, waar het bier al klaar stond en de forellen nog niets vermoedend in het aquarium bij de ingang rond zwommen. Een domper op de verder vrolijke aankomst vormde een acuut versnellingsbakprobleem met de Porsche van Angelique en Jos. Na de nodige ADAC-stress diende de ongelukkige Targa uiteindelijk per autoambulance afgevoerd te worden naar een plaatselijke garage voor nader onderzoek. Uiteindelijk bleek er niets anders op te zitten dan terugreis per ANWB naar nederland. Gelukkig voor Jos en Angelique was Gijs met zijn Carrera Targa en daarin zit je iets ruimer dan achterin de oudere bouwjaren. Dat betekende voor de rest van het weekend, op karakter, beurtelings opgevouwen bij Gijs op de achterbank.

Voor de zaterdag was er een mooie toerrit in elkaar gezet met vele tussenstops: bezichtiging van de Klosterkirche in Sankt Peter, een zeer uitgebreide lunch in Josenhof, en last but not least koffie met (wespen)Kuchen . Met gevolg dat Pauline aan het eind van de dag met een overvolle maag zelfs een beetje wagenziek werd want er moet natuurlijk ook nog pittig gereden worden. De avond verliep zeer gezellig; een bijzondere attraktie vormde de bejaarde kelnerin die de gewoonte bleek te hebben om met een stem als een kanon de aankomst van je bestelde consumptie in je oor te tetteren. Een zelf geknutseld draaiorgeltje op fietswieltjes maakte het pandemonium uiteindelijk volledig. Kortom, het was weer een geslaagde clubavond.

Op zondag wederom prachtig weer en iedereen koos er dan ook voor om via route alternatief 3 (zeer weinig autobahn) naar Stuttgart te toeren. Veel rijgenot op de prachtige, bochtige wegen gevolgd door een emotioneel moment voor onze Porsche; na 32 jaar, waarvan bijna 30 in Californië, eindelijk weer terug op geboortegrond; Stuttgart Zuffenhausen.

Vanaf onze aankomst in het plaatselijke NOVOTEL waren we te gast bij Porsche. 's Avonds werden we in een luxe touringcarbus geladen en naar het romantisch kasteel Hohenbeilstein gebracht, waar de tijd vele eeuwen leek stil te hebben gestaan. Na een aperatief met uitzicht vanaf de vestingmuren werden we uitgenodigd om aan de lange tafels plaats te nemen voor het diner, bijgewoond het management van de Porsche Club Coordination en de managers van Porsche Classic en Porsche Exclusive. De wijn vloeide rijkelijk en de stemming was weer opperbest.

Eindelijk brak de maandag aan en 9.15u werd verzameld bij het Porsche museum, als startpunt van de rondleiding. Eenmaal op het fabrieksterrein werden we overweldigd door de hektiek aldaar; door elkaar krioelende vrachtwagens, met hier kriskras tussendoor scheurende brandnew Porsches in alle kleuren en uitvoeringen, rijkelijk voorzien van beschermplasic en stootkussens. En ze reden niet alleen overal, ze stonden ook overal, gewoon met de sleutels erin…. Het museum bevatte een aantal zeer interessante (race)wagens en na een en ander bekeken te hebben gingen we samen met onze gids richting fabrieksterrein. Allereerst werd de hektiek op het fabrieksterrein verklaard; de leveranties van toeleveranciers geschieden volgens het 'just in time' principe; de afgeleverde goederen worden vaak rechtstreeks naar de productielijn gebracht. 'Not in time' leidt tot hoge boetes, hetgeen de geconstateerde haast voor een aanzienlijk deel verklaarde. De rondkrioelende nieuwe Porsches bleken onderworpen te worden aan een uitgebreide testrit op een (openbare weg) traject, dus wat wij zagen was vertrek en aankomst van de testrijders. Ook werd duidelijk dat de productie gebaseerd is op een 5 minuten ritme; iedere 5 minuten een rijklare auto van de band, 150 auto's per dag, vervaardigd in 2 ploegendienst. Eenmaal in de fabriekshallen werd uitvoerig stilgestaan bij de assemblage van de motoren. Ook hier; iedere 5 minuten een complete motor, waarbij de bijzonderheid is dat een monteur met de band meeloopt en dus telkens een complete motor in elkaar schroeft. Vervolgens wordt iedere motor aan een 35 minuten durende test onderworpen; in speciale testcabines wordt de zaak vastgezet, gekoppeld met brandstof en stroomvoorziening alsmede een uitlaatsysteem (en tja, koelwater natuurlijk) en tal van draden welke met een computer verbonden zijn. Hierna wordt hij gestart en draaiend aan een groot aantal tests onderworpen. Even verderop lagen stapels nieuwe versnellingsbakken welke deels bij buurman Mercedes gemaakt worden (dat weten we dan dus ook weer). In een volgende hal hebben we uitvoerig stilgestaan bij hetgeen de 'hochzeit' (huwelijk) wordt genoemd; van de ene kant komt een wagentje aanrijden met daarop de wielophangingen, assen, motor en versnellingsbak precies op de juiste maat gemonteerd, en van de andere kant komt een carrosserie aan vliegen, en precies op het juiste moment komt de (juiste) carosserie boven het (juiste) wagentje met onderstel te hangen. Vervolgens begint de carosserie langzaam te dalen, een paar monteurs leiden draadeinden door bevestigingsgaten en na enkele snelle akties met pneumatische sleutels is het huwelijk een feit. Een staaltje van perfecte logistiek want alles blijkt op tijd op de juiste plaats te zijn. Ook het feit dat alle typen ogenschijnlijk willekeurig door elkaar gebouwd worden heeft zo zijn reden; cabrio's en Turbo's duren langer waardoor deze typen telkens gevolgd dienen te worden door tenminste 2 'gewone' 911's of Boxters. Elke 5 minuten rolt er dus een Porsche van de band en het bijzondere is dat er bijna niet een hetzelfde is; als alle bekleding en stikselvarianten worden meegeteld blijken 12.000 unieke combinaties mogelijk…... Verder langs de assemblagelijn zagen we de onderzijde van een Turbo (zeer veel leidingwerk en andere zaken waaruit de conclusie getrokken mag worden dat onze klassiekers stammen uit de tijd dat alles nog simpel en overzichtelijk was) gescand worden met een computergekoppelde laser om te controleren of alles erop en eraan zit en of alle verbindingen waren vastgeschroefd. Na deze controle verdwijnt al dit moois onder een gladde bodemplaat. Een aantal stations verder een volgend hoogtepunt; de enige in het assemblageproces aanwezige robot. Deze plakt de vaste ruiten erin. Omdat deze robot een halve minuut te lang werk heeft worden de auto's van het voorliggende station, gefixeerd op een wagentje, richting robot afgeschoten. Na het inplakken van de ruiten volgt lancering van het wagentje naar het volgende station in de lijn. Aldus wordt de teveel besteden tijd weer ingehaald.

Na een bijzonder boeiende ochtend werd van een uitgebreide lunch genoten in het bedrijfsrestaurant van Porsche. Na de lunch gingen we op weg naar het Porsche Exclusive Department. Hier was een ruim dozijn demowagens, bij elkaar voorzien van alles wat aan opties maar mogelijk is, in lijn opgesteld. Ook Pauline mocht even in een zeer exclusieve, zogeheten 'extreme leather' uitvoering gaan zitten. Ze durfde nauwelijks iets aan te raken, bang om toch iets te beschadigen of vuil te maken. Een gast van de club bleek heel wat minder respect voor andermans eigendom te hebben; hij liet zich nonchalant in het dure leer ploffen en zat vervolgens met een dwaze grijns op de mond een stuk of 10 keer ongecontroleerd aan de met leer beklede handrem te rukken. Waarschijnlijk een oud gebruik binnen de klassieke Magirus Deutz vrachtwagen club. Met gekromde tenen zagen we hoe de vriendelijke Porschemanager tandenknarsend zijn gezicht in de plooi hield…..Jammer, dit soort situaties zullen het imago van onze club geen goed doen.

Na al dat moois stond tot slot nog een bezoekje aan de Classic Restoration Workshop op het programma en tja, dat viel eigelijk een beetje tegen. In een verdrietige, vochtige tent stonden een aantal waardevolle classics op hun beurt te wachten en ook de werkplaats gaf weinig meer te zien dan een handjevol leerjongens, druk bezig met een leerlingenobject, wat bleek een vroege 912 van de fabriek zelf te zijn. Duidelijk werd dat de restauratieafdeling nog in een opbouwfase verkeert, veel geïnvesteerd moet worden in het trainen van personeel en dat Porsche zichzelf op het gebied van onderdelen voor de klassiekers absoluut niet kan bedruipen. De achterliggende carosseriewerkplaats kwam evenmin overtuigend over en in de motorenwerkplaats werd verteld dat regelmatig teruggevallen dient te worden op gebruikt spul van onafhankelijke specialisten. Er is hier voor wat ons betreft dan ook nog een lange weg te gaan alvorens het daar een beetje gaat lijken op wat je aantreft bij onafhankelijk specialisten die zich vaak al decennia lang bezighouden met klassieke Porsches.

Na nog wat shoppen in museum en tequipmentshop vertrokken we om ca. 16.00uur weer richting nederland. Onze 32 jarige Porsche gaf wederom geen krimp en bracht ons keurig in 5 uur thuis. We kijken terug op een geweldig weekend.

Pauline en Paul